Globland - Klasici

U vremenu pred smrt, pogodjen razvojem situacije u Jugoslaviji i stradanjem srpskog naroda, Ducic pise politicke tekstove i novinske clanke, otvoreno osudjujuci genocid nad Srbima koji je sprovodila hrvatska ustaska vlada. Iz tog perioda poticu i njegovi politicko-istorijski eseji objedinjeni u knjizi „Verujem u Boga i u Srpstvo".

Roman Pokoseno polje (1933) najznacajnije je delo Branimira Cosica. Ovo je ujedno i njegovo poslednje napisano delo. Dovrseno je svega pet meseci pre pisceve smrti u sanatorijumu u kome se lecio od tuberkuloze. Roman pripada epohi urbanog, modernog realizma medjuratne knjizevnosti i protkan je naglasenom osecajnoscu prema zivotu obespravljenih ljudi tokom i u periodu posle Velikog rata. Sastoji se iz dva dela - u prvom, koji je svojevrsna autobiografija, pisac kroz lik glavnog junaka prisa o svom ratom unistenom detinjstvu i porodici, dok u drugom, takodje kroz svojevrsni autobiografski pristup, daje sliku drustvenih odnosa i zivota onoga vremena sa snaznim kritickim osvrtom na drustvene nepravde i nemoralnost ondasnjih elita.

Zbirka filozofsko-knjizevnih eseja Blago cara Radovana: Knjiga o sudbini jedno je od najznacajnijih i najcitanijih dela srpske knjizevnosti. Ova riznica filozofske proze sadrzi Duciceva poeticna promisljanja o znacajnim aspektima covekove sudbine kao sto su sreca, ljubav, prijateljstvo. Svojom celinom predstavlja neprocenjivo knjizevno blago kojem se generacije citalaca uvek iznova rado vracaju. Meditativno-filozofska proza sabrana u knjizi Jutra sa Leutara: Misli o coveku logican je nastavak prethodne zbirke. Sakupljene na jednom mestu, u njoj se nalaze Duciceve mudre misli o razlicitim zivotnim pojavama, ali i apstraktnim pojmovima - mirnoci, mrznji, plesu, ljubomori, sujeti, strahu, razocaranju, rodoljublju, karakteru i uljudnosti. Pomocu grcke i rimske mitologije, istorijskih dogadjaja, biografija znamenitih licnosti i velikog broja narodnih umotvorina, pisac citaocu utire put ka istini za koju smatra da vodi do slobode, koja je, po njegovom misljenju, zapravo trijumf coveka nad sopstvenim slabostima.