Europa in brand

Na zes gruwelijke jaren is de oorlog eindelijk voorbij. Maar steden in heel Europa liggen in puin, fabrieken en wegen zijn kapotgebombardeerd en met paar aardappelen of een sigaret kun je van alles kopen. Miljoenen vluchtelingen zwerven rond, terwijl nieuwe regeringen met Amerikaanse steun orde in de chaos proberen te scheppen. Hitlers handlangers zijn opgepakt, en al in november 1945 komen de eersten voor de rechter.

Adolf Hitler wist eigenlijk wel dat het Duitse leger niet meer inzetbaar was. De Wehrmacht had een tekort aan manschappen, geschut en tanks, en de Luftwaffe kon het zich niet veroorloven om meer vliegtuigen te verliezen. Dus toen de Führer in februari 1943 naar zijn hoofdkwartier in Oekraïne vloog, had hij een heldere boodschap: het Duitse leger mocht niet meer aanvallen. Het komende jaar zou het zijn stellingen verdedigen en het Rode Leger zichzelf laten uitputten. Het liep anders...

Zes keer probeerden Duitse officieren in de tweede helft van 1943 en de zomer van 1944 Hitler om het leven te brengen. Explosieven vermomd als cadeaus, handgranaten, pistolen en zelfs zelfmoordaanslagen – de Führer moest uit de weg geruimd worden. Maar hij wist dat hij gevaar liep, en de veiligheidsmaatregelen rond de leider van het naziregime waren strenger dan ooit toen de officier Claus von Stauffenberg in juli 1944 afreisde naar Hitlers bunker in Oost-Pruisen om de Führer te vermoorden en met hem het Derde Rijk ten val te brengen.