Ένα μικρό κομβόι αυτοκινήτων πέφτει σε ένοπλη ενέδρα
σ' έναν αγροτικό δρόμο στην επαρχία της Κάουκα. Ο μόνος μάρτυρας του μακελειού είναι ένα νεαρό αγόρι. Λίγο αργότερα στο σημείο της σύγκρουσης όλα τα ίχνη έχουν εξαφανιστεί – από τα χτυπημένα αυτοκίνητα και τα πτώματα μέχρι τον τελευταίο κάλυκα. Είναι λες και τίποτε δεν συνέβη ποτέ εκεί.
Μια ανώνυμη καταγγελία γίνεται αιτία να ξεκινήσει η έρευνα. Ένας εισαγγελέας, μια τολμηρή δημοσιογράφος και η βοηθός της αναζητούν με κάθε κόστος την αλήθεια. Αλλά κανένα στόμα δεν ανοίγει και σ' αυτή την περιοχή, ένα από τα μεγαλύτερα «θερμοκήπια βίας» στην Κολομβία, οι δράστες θα μπορούσαν να είναι πολλοί: αντιφρονούντες, συμμορίες, ο στρατός. Ή ίσως οι εκκλησίες, που ανταγωνίζονται λυσσαλέα για την επικράτηση στη σημερινή Κολομβία…
Ένα τραχύ και αιφνιδιαστικό θρίλερ,
που αποτυπώνει με ακρίβεια μια χώρα
όπου η βία, η διαφθορά και η απελπισία παίρνουν
κάθε μέρα νέα, όλο και πιο απροσδόκητη μορφή…
ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΑΦΤΙ
«Θυμάμαι που σκέφτηκα: αυτή η κωλοχώρα στην οποία είχα την ατυχία να γεννηθώ είναι ένα πεδίο εκτελέσεων, μια αίθουσα βασανιστηρίων, μια μηχανική πρέσα που ξεκοιλιάζει τους αγρότες, τους αυτόχθονες, τους μιγάδες και τους μαύρους. Δηλαδή τους φτωχούς. Οι πλούσιοι, αντίθετα, είναι θεοί γιατί έτσι. Κληρονομούν περιουσίες και επώνυμα, δεν δίνουν δεκάρα για τη χώρα και την απαξιώνουν. Πίσω από τα κομψά ονοματεπώνυμα, τι υπάρχει; Ένας απατεώνας προπάππους, ένας δολοφόνος προ-προπάππους. Ληστές των πόρων και της γης. Τότε πήρα την απόφαση: θα τους γαζώσω αυτούς τους μπάσταρδους με σφαίρες, είναι το μόνο που φοβούνται και σέβονται, το μόνο που ακούν. Σφαίρες που τρυπάνε το κορμί, για να μάθουν».
«Ο Gamboa είναι, μαζί με τον García Márquez, ο σημαντικότερος Κολομβιανός συγγραφέας».
Manuel Vásquez Montalbán
«Η γραφή του Gamboa θυμίζει Roberto Bolaño στον αριστοτεχνικό τρόπο που χειρίζεται την ίντριγκα, στην πολυπλοκότητα των λογοτεχνικών αναφορών του και στις ωμές περιγραφές της βίας, του σεξ και των ναρκωτικών».
Publishers Weekly
