Την πρώτη ημέρα της πρωθυπουργίας του Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο Χίτλερ εισέβαλε στην Ολλανδία και στο Βέλγιο. Είχαν προηγηθεί η Πολωνία και η Τσεχοσλοβακία. Τους επόμενους δώδεκα μήνες, τα γερμανικά βομβαρδιστικά θα σφυροκοπούσαν τη χώρα ασταμάτητα, σκοτώνοντας 45.000 Βρετανούς και καταστρέφοντας δύο εκατομμύρια σπίτια.
Στο Οι Μέρες που Έχτισαν την Ιστορία ο Erik Larson δείχνει με κινηματογραφική λεπτομέρεια πώς ο πιο εμβληματικός πολιτικός της Βρετανίας κατάφερε να εμπνεύσει ένα ολόκληρο έθνος την ώρα της πιο σκληρής δοκιμασίας και δίδαξε στους συμπατριώτες του «την τέχνη του να είσαι άφοβος».
Αντλώντας υλικό από ημερολόγια, αρχεία και έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών –κάποια από τα οποία αποχαρακτηρίστηκαν πολύ πρόσφατα– ο Larson μας οδηγεί από τους βομβαρδισμένους δρόμους του Λονδίνου στην πρωθυπουργική κατοικία και στο καταφύγιο του Τσόρτσιλ στην ύπαιθρο, στις προσωπικές του στιγμές με την οικογένειά του και στις συζητήσεις με τους πιο έμπιστους συμβούλους του. Και συνθέτει με μοναδική ζωντάνια το πορτρέτο ενός αληθινού ηγέτη που, μπροστά στον όλεθρο, μπόρεσε με τη ρητορική, τη στρατηγική του ιδιοφυΐα και το κουράγιο του να κρατήσει ενωμένο έναν λαό – και μια οικογένεια.
Φρέσκο, γρήγορο και βαθιά συγκινητικό… O Larson απεικονίζει με τέχνη την ουσιαστική σχέση που έχτισαν οι λέξεις ανάμεσα στους ισχυρούς και τους ανίσχυρους, συλλαμβάνοντας τις στιγμές που καθόρισαν την τύχη των εκατομμυρίων που προσπαθούσαν να επιβιώσουν από τις αποφάσεις των λίγων.
The New York Times Book Review
Υπάρχουν αμέτρητα βιβλία για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μόνο ένας Erik Larson… Πολλά πράγματα μπορείς να θαυμάσεις στο βιβλίο αυτό, αλλά πάνω από όλα είναι η ηλεκτρισμένη γραφή του Larson. Το βιβλίο διαβάζεται σαν μυθιστόρημα και, μόλο που όλοι (ελπίζω) ξέρουμε πώς τέλειωσε ο πόλεμος, σε κάνει να γυρίζεις τις σελίδες με αγωνία.
NPR
Συναρπαστικό, γραμμένο με ρυθμό και μπρίο. Ο Larson συγκεντρώνει ολοζώντανα στιγμιότυπα, άλλα συγκινητικά, άλλα αστεία, κάποια θλιβερά… Ένας σπουδαίος συγγραφέας ιστορίας.
Robbie Millen, Times
Γεμάτο λεπτομέρειες που σε αφήνουν άφωνο… Βαθιά συναρπαστικό… Χωρίς να καταφεύγει στην ηρωοποίηση, σε κάνει να νοσταλγείς τους αληθινούς ηγέτες.
