Louis Couperus hield van het zuiden. Hij woonde of verbleef lange tijd in Nice, Venetië, Rome… Hij voelde daar, naar eigen zeggen, de erfzonde van de calvinistische god minder zwaar wegen. In "Dionyzos" kruipt hij zelfs in de huid van zo'n zuidelijk godheid: Dionyzos, de (half)god van wijn, vreugde en roes. Samen met de faun Ampledos schrikt hij voor niets terug om de mensen te onderwerpen aan de roes. Als hij verliefd wordt op Ariadne, komt het tot een breuk met Ampledos. Intussen leidt de cultus van Dyonyzos onder zijn aanhangers tot gruwelijke uitspattingen. Couperus gunt zichzelf eveneens een uitspatting en schreef deze roman in een extatische, hyper-esthetische stijl.
