Αυτό το βιβλίο γράφτηκε για να πει σε έναν άνθρωπο ότι η αγάπη υπάρχει, και είναι αιώνια, απεριόριστη, εύγλωττη και πιστή διαχρονικά.
Σε αυτό το κείμενο ο συγγραφέας εκθέτει μια πιθανότητα αυτού που θα μπορούσε να ήταν, αλλά ποτέ δεν ήταν, ίσως σε μια άλλη ζωή ήταν, ή ίσως στο μέλλον υπάρχει, αν και είναι σαφές ότι η αγάπη τους έμεινε, την ξέχασε αμέσως, λόγω της ανάγκης να επιβιώσει, τη φιλοδοξία να κατέχει. Δεν θα μάθει ποτέ τι έχασε, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, αφού στη συνείδηση της Πάουλα, πάντα σκεφτόταν τον Γκουστάβο ως την ταυτότητά της, το συναίσθημά της, την καρδιά της.
Αγαπητοί αναγνώστες, πολλοί από εσάς θα ταυτιστείτε με τη ζωή της Paula και θα βρείτε σε αυτήν πολλές απαντήσεις σε αμέτρητα ερωτήματα για την αγάπη.
