பன்னிரு பாட்டியல் பன்னிரு பாட்டியல் என்பது பொ.யு. 9-ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய, சிற்றிலக்கிய வகைகளுக்கான இலக்கணத்தைக் கூறும் மிகப்பழமையான தமிழ் நூல். இது அகத்தியர் உள்ளிட்ட 15 புலவர்களின் பெயர்களுடன், பல்வேறு பாட்டியல் நூல்களிலிருந்து தொகுக்கப்பட்ட இலக்கணத் தொகுப்பு ஆகும். இது பாட்டியலின் 12 உறுப்புகள் மற்றும் 10 பொருத்தங்களை விளக்குகிறது. தமிழில் கிடைக்கும் பாட்டியல் நூல்களிலேயே இதுவே காலத்தால் முற்பட்டது. சிற்றிலக்கியங்கள், பாட்டுடைத் தலைவன், நூல், யாப்பு, பாடுபொருள், மங்கலச் சொற்கள் ஆகியவற்றிற்கான இலக்கணங்களை இது வரையறுக்கிறது. பாட்டியலின் உறுப்புகள் 12, பொருத்தம் 10 என வகைப்படுத்தியுள்ளது. திருமணத்திற்குச் சாதகம் பார்ப்பது போல, இலக்கியங்களுக்கும் 10 பொருத்தங்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று இது வலியுறுத்துகிறது. ஆண்பாற்குக் கூறப்படும் சிற்றில், சிறுபறை, ஏறுதேர் ஆகிய மூன்றையும், பெண்பாற்கு ஊசல், கழங்கு, அம்மானை என மாற்றி, 12-ம் வயதில் நோக்கும் பருவங்களைச் சேர்க்க வேண்டும் என்ற இலக்கணத்தை விளக்குகிறது. ரா. ராகவையங்கார் 1912-ல் இதனை முதன்முதலில் பதிப்பித்தார். இது பன்னிரு படலம் (புறப்பொருள் நூல்) என்பதிலிருந்து மாறுபட்ட, இலக்கணப் பாட்டியல் நூல் ஆகும். மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கம் இந்நூலின் இரண்டாம் பதிப்பை 1951ல் கொணர்ந்தது. முனைவர் ரமணியின் படைப்பில் ஒலிநூல் அமைப்புப் பெறுகிறது.
