AUDIOBOOK
Polski
About
Dylogia Feniks sklada sie z dwóch tomów. Kazdy z nich zostal podzielony na dwa audiobooki, w zwiazku z tym calosc zamyka sie w czterech audiobookach. Niniejsze nagranie obejmuje rozdzialy I-VI tomu drugiego – „Feniks – Przebudzenie".
W drugiej czesci Feniksa, Oli i Maris nie przestaja tanczyc w uczuciach, które do siebie zywia. Oddzieleni od siebie na poziomie fizycznym, emocjonalnym i geograficznym nie moga o sobie zapomniec, bo polaczenia ich dusz nie sposób zerwac. Choc kazde z nich musi stawic czola wlasnym traumom, nieuswiadomionym lekom i problemom, które trzeba rozwiazac tu i teraz, przemierzaja te droge z godnoscia, kroczac sciezka przeznaczenia. Czasem wydaje nam sie, ze cos nie ma prawa sie zdarzyc, jest z góry skazane na porazke – poddajemy sie pod presja nacisków spolecznych i rodzinnych. Bywa, ze sami jestesmy sobie wrogami, zamykajac sie, stawiajac wewnetrzne mury, ograniczajac rozwój wlasnej swiadomosci i horyzontów, bo inni obok sa tak niezmiernie nieskomplikowani i plytcy, a wiec i my nie mozemy byc „trudni". Feniks jest historia o pokonywaniu murów i blokad, o burzeniu i przebijaniu scian wlasnych ograniczen. Bohaterowie niniejszej powiesci moga byc ocenieni wielorako. Najprawdopodobniej pierwszym odruchem spoleczenstwa bylaby krytyka za ich slabosc i innosc, za to, jakie problemy maja… Problemy ze soba to cos wstydliwego tak bardzo, ze lepiej o tym nie mówic. Ale nawet ci, którzy mienia sie zlota zbroja sily i przebojowosci, nosza bagaz. Nie wiesz o nich nic, bo skrywaja swe traumy, jak skarby, których strzega w obawie przed swiatem… w ciemnosci wlasnych umyslów, we wspomnieniach pelnych lez. Ci wlasnie pozorni giganci, wladajacy swiatem swoja charyzma, pierwsi cie skrytykuja, gdy ujawnisz swoje slabosci, uznajac, ze nie mozna dostrzegac i pochylac sie nad wlasnymi bliznami – lepiej udawac, ze ich nie ma. Oli i Maris to zwyciezcy – ludzie, którzy stawili czola niemozliwemu, którzy w chwilach najwiekszej slabosci wzniesli sie w niebo.
W drugiej czesci Feniksa, Oli i Maris nie przestaja tanczyc w uczuciach, które do siebie zywia. Oddzieleni od siebie na poziomie fizycznym, emocjonalnym i geograficznym nie moga o sobie zapomniec, bo polaczenia ich dusz nie sposób zerwac. Choc kazde z nich musi stawic czola wlasnym traumom, nieuswiadomionym lekom i problemom, które trzeba rozwiazac tu i teraz, przemierzaja te droge z godnoscia, kroczac sciezka przeznaczenia. Czasem wydaje nam sie, ze cos nie ma prawa sie zdarzyc, jest z góry skazane na porazke – poddajemy sie pod presja nacisków spolecznych i rodzinnych. Bywa, ze sami jestesmy sobie wrogami, zamykajac sie, stawiajac wewnetrzne mury, ograniczajac rozwój wlasnej swiadomosci i horyzontów, bo inni obok sa tak niezmiernie nieskomplikowani i plytcy, a wiec i my nie mozemy byc „trudni". Feniks jest historia o pokonywaniu murów i blokad, o burzeniu i przebijaniu scian wlasnych ograniczen. Bohaterowie niniejszej powiesci moga byc ocenieni wielorako. Najprawdopodobniej pierwszym odruchem spoleczenstwa bylaby krytyka za ich slabosc i innosc, za to, jakie problemy maja… Problemy ze soba to cos wstydliwego tak bardzo, ze lepiej o tym nie mówic. Ale nawet ci, którzy mienia sie zlota zbroja sily i przebojowosci, nosza bagaz. Nie wiesz o nich nic, bo skrywaja swe traumy, jak skarby, których strzega w obawie przed swiatem… w ciemnosci wlasnych umyslów, we wspomnieniach pelnych lez. Ci wlasnie pozorni giganci, wladajacy swiatem swoja charyzma, pierwsi cie skrytykuja, gdy ujawnisz swoje slabosci, uznajac, ze nie mozna dostrzegac i pochylac sie nad wlasnymi bliznami – lepiej udawac, ze ich nie ma. Oli i Maris to zwyciezcy – ludzie, którzy stawili czola niemozliwemu, którzy w chwilach najwiekszej slabosci wzniesli sie w niebo.