Ο τρίτος αυτός τόμος της Ιστορίας της Τέχνης του Élie Faure είναι μια αριστουργηματική εμβάπτιση στην ουσία της Αναγέννησης, αυτής της εποχής της δημιουργικής αναγέννησης όπου η τέχνη υπερβαίνει τον Μεσαίωνα για να αγκαλιάσει τον ατομικισμό και τον ανθρωπισμό. Μέσω μιας ζωντανής ανάλυσης των ιταλικών κέντρων όπως η Φλωρεντία, η Ρώμη και η Βενετία, ο συγγραφέας αποκρυπτογραφεί τις αισθητικές επαναστάσεις που έφεραν γίγαντες όπως ο Μιχαήλ Άγγελος, ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, ο Ραφαήλ και ο Τιτσιάνο. Διερευνά την εξέλιξη της ζωγραφικής, της γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής, επηρεασμένη από ανακαλύψεις όπως η τυπογραφία και έντονες φιλοσοφικές συζητήσεις. Ο Faure συνδέει λαμπρά την Ιταλία με τη Βόρεια Ευρώπη, αναλύοντας τις φλαμανδικές, γαλλικές και γερμανικές σχολές και τις γόνιμες ανταλλαγές τους με τον Νότο. Αντιθέσεις μεταξύ γοτθικού μυστικισμού και αναγεννησιακής αισθησιασμού αναδύονται, αποκαλύπτοντας μια τέχνη που αναζητά αρμονία μεταξύ μορφής, χρώματος και πνεύματος. Συναρπαστικός και λόγιος, αυτός ο τόμος ξυπνά την επιθυμία να ανακαλύψουμε ξανά αυτή την πλούσια περίοδο, γέφυρα προς τη νεωτερικότητα. Ιδανικό για τους λάτρεις της τέχνης και της ιστορίας, στην ανάγνωση ή την ακρόαση, ξυπνά την ψυχή και τη φαντασία.
