Ο πρώτος τόμος της σειράς Ιστορία της Τέχνης του Élie Faure μας οδηγεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι στις πηγές της ανθρώπινης φαντασίας. Το βιβλίο αυτό αφηγείται τη γέννηση του ανθρώπινου βλέμματος - από τα παλαιολιθικά σπήλαια έως τους κολοσσούς της Αιγύπτου, από τους φτερωτούς ταύρους της Ασσυρίας έως τους ελληνικούς ναούς λουσμένους στο φως και, τέλος, στη Ρώμη - τη μεγαλοφυΐα της πέτρας και των δρόμων. Ως ποιητής-αφηγητής και οραματιστής ιστορικός, ο Faure αποκαλύπτει ότι τα έργα τέχνης δεν είναι ποτέ απλώς διακοσμητικά, αλλά ζωντανά συστήματα δυνάμεων, όπου το σχήμα ενώνεται με τη λειτουργία και η ιδέα γίνεται σώμα - η τέχνη ως κοινή γλώσσα, αναπνοή των λαών και μνήμη του κόσμου. Ο αναγνώστης διασχίζει σπήλαια γεμάτα βίσονες, πυλώνες καμένους από τον ήλιο, ζωφόρους όπου παρελαύνουν τα Παναθήναια και ρωμαϊκές αρένες όπου η αρχιτεκτονική γίνεται καθαρή βούληση - κάθε σελίδα είναι μια σκηνή, κάθε πολιτισμός μια ανάσα. Αυτό το βιβλίο/ηχητικό βιβλίο προσφέρει ένα αισθητήριο και πνευματικό κλειδί για να "δει" κανείς καλύτερα: να κατανοήσει, να αγαπήσει, να συγκρίνει· να αισθανθεί τις μυστικές αντιστοιχίες ανάμεσα στην επιστήμη, την ηθική και την ομορφιά - ως εκείνη την ελληνική στιγμή όπου ο άνθρωπος φαίνεται να συμφιλιώνει τη φύση με το πνεύμα. Ένα καθαρό και λυρικό έπος που κόβει την ανάσα και προκαλεί την ακαταμάχητη επιθυμία να ακούσεις τη συνέχεια.
